Fellows,
 
Op vrijdag 18 april 2014 , Goede Vrijdag , ontvingen wij het droeve bericht dat onze fellow Michael Vervuurt er niet meer is.
Uit de vele reacties van de fellows moge blijken dat Michael, ook wel Mike genoemd, een zeer gewaardeerde en gerespecteerde fellow was, met een indrukwekkende Rotary CV.
Een fellow , bekend om zijn principes, om zijn drang naar eerlijkheid en rechtvaardigheid, om zijn liefde voor het Rotary werk, maar ook voor inzet bij het verder helpen ontwikkelen van fellowship.
Een fellow in de ware zin des woords, in de zin zoals het bedoeld is ; er zijn wanneer het je gevraagd wordt.
 
Het is dan ook niet vreemd dat Michael, als één der weinigen onder ons , zich in het jaar 1996 aansloot bij de International Skiiing Fellowship of Rotarians ( ISFR) en daar ook nog eens President van werd gedurende vier aangesloten jaren en wel van 2001 t/m 2004.
 
Uit de ISFR links haalde ik het volgende citaat “
 
·         Interesting quote by past ISFR President Michael Vervuurt on how he found out about ISFR, “Years ago I was just about ready
to nail my skis on the wall of my patio, raffle off my boots at a Rotary Convention and save my ski poles for my old age as
walking canes. Then in September 1995, I saw this ad in The Rotarian which called upon skiers to contact a B. Andersen in Chic
ago. That was my introduction to ISFR. Within a few months I had signed up for the 1996 ski week at Heavenly and became involved with a group of people who, not only possessed the true Rotary spirit, but also had a love for the great outdoors. They were such fun to be with that by the end of the week I vowed never to miss another ISFR Ski Week.”
 
 
Bij mijn introductie in de club in juli 2008 was het één van mijn eerste taken om, samen met Michael , de rouwvergadering van Fellow Ommie Haenen, te helpen organiseren.
Ik leerde het draaiboek tot in de kleinste details voorbereiden, de familie van onze overleden fellow met alle egards te behandelen en te blijven betrekken, ook hierna.
Ik besefde toen dat lid zijn van de Rotary club betekende nooit meer alleen te hoeven zijn en dat dit gegeven niet allen gold voor de fellows onderling, maar ook voor het gezin.
Op meerdere momenten heeft Michael dit naar mij  - en naar mijn gezin toe  - bewezen  ; met name mijn dochter Shalini heeft dit mogen ervaren .
Michael heeft mijn kinderen gewezen hoe bijzonder het is dat hun moeder Rotarian is én lid van de Rotary Club of Paramaribo mag zijn.
 
Fellow Michael; je hebt je Rotary pin met recht gedragen !
Moge je ziel in vrede rusten !
 
Je eeuwig dankbare fellow,
Djaienti